Κατασκευαστής υψηλής ποιότητας σιδεράκια
Βασικές ταξινομήσεις και κοινές προδιαγραφές
Κύριοι τύποι:Οι ελκυστήρες διακρίνονται σε ευθείες ελκυστήρες και διαγώνιες ελκυστήρες. Οι ευθείες ελκυστήρες κατασκευάζονται κυρίως από στρογγυλό χάλυβα φ12 και υπάρχουν δύο συνηθισμένες διαδικασίες: η μία είναι η επεξεργασία στρογγυλού χάλυβα διαμέτρου 11,8 mm με μειωμένη διάμετρο και στα δύο άκρα και στη συνέχεια η σπειροτόμηση· η άλλη είναι η άμεση επεξεργασία στρογγυλού χάλυβα διαμέτρου 10,6 mm. Χρησιμοποιούνται κυρίως για οριζόντιες συνδέσεις μεταξύ γειτονικών τεγίδων. Οι διαγώνιες ελκυστήρες χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με αντηρίδες για να σχηματίσουν ένα γεωμετρικά αμετάβλητο σύστημα, εστιάζοντας στην ενίσχυση της σταθερότητας των τεγίδων κατά μήκος του ασθενούς άξονά τους. Συχνά εγκαθίστανται σε καμπύλες ή σε ειδικές θέσεις, όπως κορυφογραμμές και ανοίγματα στέγης.
Προδιαγραφές Mainstream:Συνήθως χρησιμοποιείται στρογγυλός χάλυβας με διάμετρο 8-16 mm, με τις πιο συνηθισμένες προδιαγραφές φ12 και φ14. Η συντομογραφία "T" στα σχέδια υποδεικνύει ότι ορισμένες άκαμπτες ράβδοι σύνδεσης χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό "φ12 + φ322.5", που σημαίνει ότι η διάμετρος του πυρήνα της ράβδου σύνδεσης είναι φ12 και το εξωτερικό περίβλημα είναι ένας στρογγυλός χαλύβδινος σωλήνας φ322.5. Για ειδικές εφαρμογές, διατίθενται ακόμη μεγαλύτερες ράβδοι σύνδεσης, με διαμέτρους έως φ300 και μεμονωμένα μήκη έως 12 m. Το σύρμα Q235 χρησιμοποιείται συνήθως για την κάλυψη των απαιτήσεων φέρουσας ικανότητας των συμβατικών χαλύβδινων κατασκευών.
Βασικές τεχνολογίες επεξεργασίας και προστασίας από τη διάβρωση
Βασική Επεξεργασία:Οι βασικές διαδικασίες περιλαμβάνουν την ψυχρή έλξη, τη μείωση της διαμέτρου και την κύλιση με σπείρωμα, επιτρέποντας την εγκατάσταση χωρίς συγκόλληση. Για παράδειγμα, ευθείες ράβδοι σύνδεσης σπειρώνονται και στα δύο άκρα και, με ένα παξιμάδι, επιτυγχάνεται μια ασφαλής σύνδεση με την τεγίδα. Αυτό είναι βολικό και επιτρέπει την ευέλικτη ρύθμιση της στεγανότητας για την κάλυψη των απαιτήσεων ακρίβειας εγκατάστασης της τεγίδας.
Προστασία από τη διάβρωση:Οι συνήθεις μέθοδοι περιλαμβάνουν τον γαλβανισμό εν θερμώ και τον ηλεκτρογαλβανισμό. Ορισμένες εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας χρησιμοποιούν μια σύνθετη διαδικασία ψεκασμού ψευδαργύρου ή αλουμινίου ακολουθούμενη από μια στεγανοποιητική επίστρωση με αντιδιαβρωτική βαφή. Αυτή η σύνθετη επίστρωση προσφέρει σημαντικά μεγαλύτερη προστατευτική διάρκεια ζωής από μια μόνο επίστρωση, αντιστέκεται αποτελεσματικά στην εξωτερική υγρασία, τη βροχή, το χιόνι και άλλα διαβρωτικά περιβάλλοντα, παρατείνοντας έτσι τη διάρκεια ζωής των ράβδων σύνδεσης σε κτίρια με υπαίθριες χαλύβδινες κατασκευές.
Σημεία εγκατάστασης και σενάρια εφαρμογής
Προδιαγραφές εγκατάστασης:Η διάταξη πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την απόσταση μεταξύ των υποστυλωμάτων. Για απόσταση μεταξύ των υποστυλωμάτων εντός 6 μέτρων, συνήθως εγκαθίσταται μία ράβδος σύνδεσης. Για απόσταση μεγαλύτερη των 6 μέτρων, απαιτούνται 2-3 ράβδοι σύνδεσης. Άκαμπτες ράβδοι σύνδεσης θα πρέπει να προστίθενται στις καμπύλες. Σε κορυφογραμμές, ανοίγματα στέγης κ.λπ., διαγώνιες ράβδοι σύνδεσης και αντηρίδες πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό για τη μεταφορά της τάσης στο άκαμπτο πλαίσιο, αποτρέποντας την υπερφόρτωση των μεμονωμένων τεγίδων. Οι ράβδοι σύνδεσης μεταφέρουν μόνο την τάση και πρέπει να λειτουργούν σε συνδυασμό με τις αντηρίδες που φέρουν θλιπτική τάση για να κατανέμουν την πλευρική δύναμη των τεγίδων στις δοκούς ή τις υποστυλώσεις.
Τυπικά σενάρια:Χρησιμοποιείται κυρίως στα συστήματα στέγης και τοίχου μεγάλων εργοστασίων, αποθηκών, σταδίων και άλλων κτιρίων από χάλυβα, και είναι υπεύθυνο για τη στερέωση τεγίδων σε σχήμα C και Z. Για παράδειγμα, σε εργαστήρια μεταλλικών κατασκευών με πύλες, χρησιμοποιούνται ευθείες ράβδοι σύνδεσης για τη σύνδεση ολόκληρης της σειράς τεγίδων στέγης σε ένα σύνολο και στη συνέχεια χρησιμοποιούνται διαγώνιες ράβδοι σύνδεσης για την ενίσχυση και τη στερέωσή τους στην κορυφογραμμή, ώστε να αντιστέκονται στην μετατόπιση ή την παραμόρφωση των τεγίδων που προκαλείται από εξωτερικές δυνάμεις, όπως τα φορτία ανέμου. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε παράγωγα σενάρια, όπως οι φωτοβολταϊκές βάσεις, για να βοηθήσει στη στερέωση της δομής της βάσης και να εξασφαλίσει συνολική σταθερότητα.
